كلمهها
تزعمون : زعم : قول باطل و دروغ . در اقرب الموارد گويد : عادت عرب است كه اگر دروغگويى نزد آنها سخن گويد ، گويند فلانى زعم كرد .
اغوينا : غى و غوايت : رفتن به راه هلاكت ، « اغوينا » : گمراه كرديم ، به راه هلاكت برديم .
الخيرة : اسم مصدر است به معنى اختيار .
تكن : پنهان مىدارد . كن ( بفتح اول ) و كنون : پوشاندن و محفوظ داشتن . « كن الشيء كنا و كنونا : ستره . . . و اخفاه » .
الحكم : داورى . منع براى اصلاح . دستور و فرمان ، مراد از آن در آيه ظاهرا معناى اخير است .
سرمد : دائم . هميشه . « السرمد على فعلل : الدائم » .
تسكنون : سكون : آرام گرفتن و آرامش بعد از حركت .
تَسْكُنُونَ فِيهِ
آرام مىگيريد در آن .
نزعنا : نزع : كندن . « نزع الشيء من مكانه : قلعه » مراد از آن در آيه طاهرا خارج كردن است در مجمع البيان آن را « قلع الشيء عن الشيء » فرموده است .
هاتوا : اسم فعل است به معنى « بياوريد » .