تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 450

مساهمون:

ص٤٥٠
نفرستاده‌ايم . 45 - كفارى كه پيش از آنها بودند ، پيامبران را تكذيب كردند ، اهل مكه به يك دهم قدرت آنها نمىرسند پيامبران مرا تكذيب كردند ، عذاب من چگونه بود ؟ 46 - بگو : شما را به يك موعظه سفارش مىكنم اينكه براى خدا دو تا دو تا يكى يكى بيايستيد و سپس فكر كنيد . رفيق شما جنون ندارد بلكه او فقط انذار كننده‌اى است . . . 47 - بگو : آنچه پاداش از شما خواستم ، براى شماست ، پاداش من نيست مگر بر عهدهء خدا ، و او بر هر چيز گواه است . 48 - بگو : قرآن را خداى من القاء مىكند ، او داناى نهانهاست . 49 - بگو : حق آمد ، باطل چيزى را شروع نمىكند و قدرت اعادهء باطلى را ندارد . 50 - بگو : اگر گمراه شوم از جانب خودم است و اگر هدايت شدم به سبب وحيى است كه خدايم مىكند ، او شنوا و نزديك است . 51 - اى كاش ببينى : وقتى كه به اضطراب مرگ افتادند ، فوتى نيست و از مكانى نزديك گرفته مىشوند . 52 - آن گاه گويند : به قرآن ايمان آورديم ولى چطور آن را از مكان دور اخذ خواهند كرد ؟ 53 - حال آنكه قبلا به آن كافر شده و معاد را از مكان دور تكذيب مىكردند . 54 - ميان آنها و مشتهيات مانع بوجود آمد ، چنان كه به نظائر آنها نيز قبلا چنان شده بود ، كه آنها در شك بزرگى بودند .

كلمه‌ها

افك : دروغ بزرگ . در جوامع الجامع فرموده : « الافك : ابلغ الكذب » آن اصل به معنى برگرداندن چيزى از حقيقت آنست . معشار : يك دهم ( 10 / 1 ) در اقرب الموارد گويد : به قولى معشار به معنى يك هزارم است . آن فقط يك بار در قرآن آمده است .