دوم : ظهور « من بعده » در بعد الوفاة است ، يعنى بعد از رحلت آن حضرت جايز نيست كه با زنان آن حضرت ازدواج كنيد ، بعضى آن را « بعد فراقه » گفتهاند ، ابن كثير در تفسير خود گويد : دربارهء زنانى كه آن حضرت بعد از دخول طلاق داده اختلاف هست . . . اما در حلّيت زنانى كه پيش از دخول طلاق داده است اختلافى نيست .
بيضاوى نقل مىكند : اشعث بن قيس مستعيذه را تزويج كرد ، عمر خواست او را حد بزند ، گفتند : حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله با اين زن همبستر نشده است ، عمر از وى دست كشيد .
مستعيذه زنى بود كه چون رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله به اطاق او وارد شد ، او به آن حضرت گفت : اعوذ باللّه منك ، حضرت او را ترك كرد ، جريان او مفصّل است .
54 -
إِنْ تُبْدُوا شَيْئاً أَوْ تُخْفُوهُ فَإِنَّ اللَّهَ كانَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيماً
آيه يك مطلب كلى است ولى منظور از آن در ضمير داشتن يا اظهار ازدواج با زنان آن حضرت بعد از رحلت وى است .
55 -
لا جُناحَ عَلَيْهِنَّ فِي آبائِهِنَّ . . .
وَ لا نِسائِهِنَّ وَ لا ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُنَّ
استثناء است از
. . . فَسْئَلُوهُنَّ مِنْ وَراءِ حِجابٍ
يعنى اين حكم شامل پدران و برادران . . . آنها نيست . منظور از « نسائهن » زنان مؤمن است كه اين حكم درباره زنان كفار نيز هست راجع به « نسائهن و ما ملكت ايمانهن » به سورهء نور آيهء 30 رجوع شود .
وَ اتَّقِينَ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيداً
.
خطاب است به زنان آن حضرت كه شما نيز اين دستورها را عمل نمائيد و با كسى رودررو نشويد كه خدا ناظر همه اعمال ، از جمله اعمال شماست .