وَ إِذا سَأَلْتُمُوهُنَّ مَتاعاً فَسْئَلُوهُنَّ مِنْ وَراءِ حِجابٍ
.
دستور ديگرى است كه چون از زنان آن حضرت چيزى خواستيد از پس پرده بخواهيد يعنى چون احتياج به سخن گفتن با آنها پيدا كرديد رو در رو نشويد ، نكره آمدن حجاب حاكى است هر پردهاى كه باشد
ذلِكُمْ أَطْهَرُ لِقُلُوبِكُمْ وَ قُلُوبِهِنَّ
بيان مصلحت اين دستور است .
وَ ما كانَ لَكُمْ أَنْ تُؤْذُوا رَسُولَ اللَّهِ وَ لا أَنْ تَنْكِحُوا أَزْواجَهُ مِنْ بَعْدِهِ أَبَداً إِنَّ ذلِكُمْ كانَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيماً
.
يعنى به هيچ وجه مجاز نيستيد كه رسول خدا را اذيت كنيد . خواه دربارهء ازدواج با زنانش و خواه از راه ديگر ، و نيز بر شما نرسد كه زنان او را بعد از رحلتش نكاح كنيد ، به نظر مىآيد كه « ذلكم » اشاره به تزويج زنان آن حضرت است يعنى اين كار در نظر خدا بزرگ و سبب خرد كردن شخصيت رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله است در جوامع الجامع فرموده : اين دستور براى تعظيم آن حضرت است در حال حيات و مرگ . آيه نشان ميدهد : خود اين كار از بين بردن شئونات رهبر است ولى از آنچه ما در علّت اين نهى احتمال داديم مانع نيست و اللَّه العالم ، در اينجا دو مطلب باقى ماند .
اوّل : در مجمع البيان نقل شده : طلحة بن عبيد اللَّه ( مقتول بصره ) روزى گفت : اگر رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله از دنيا برود ، عائشه را تزويج خواهم كرد ، از ابو حمزهء ثمالى نقل شده : دو نفر مرد گفتند : آيا محمد زنان ما را نكاح كند و ما زنان او را نكاح نكنيم ؟ به خدا اگر از دنيا برود زنان او را به ازدواج خواهيم آورد ، يكى از آن دو عائشه را قصد مىكرد ، ديگرى ام سلمه را ، نقل اول در تفسير خازن و ابن كثير نيز آمده است . ولى بعيد است سبب اين حرمت گفتهء طلحه باشد ، و اگر او اين سخن را نمىگفت باز خدا اين كار را تحريم مىكرد .