28 -
قالَ ذلِكَ بَيْنِي وَ بَيْنَكَ أَيَّمَا الْأَجَلَيْنِ قَضَيْتُ فَلا عُدْوانَ عَلَيَّ وَ اللَّهُ عَلى ما نَقُولُ وَكِيلٌ
.
لفظ « ذلك » اشاره است به شرط كردن خدمت هشت سال و اضافهء دو سال به اختيار ، يعنى اين ميان من و تو است . هيچ يك حق تخلف نداريم وانگهى اگر هشت سال خدمت كردم نمىتوانى به ده سال مجبورم كنى و اگر ده سال كردم نمىتوانى از زيادت بر هشت سال منعم نمايى ، خدا وكيل ماست در اين شرط گويى آوردن « وكيل » براى كثرت تاكيد سخن است زيرا وكيل شاهد بودن را نيز لازم گرفته است ولى عكس آن ، چنين نيست .