أُولئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوا وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ
در اينجا هم ، اعمال نيك با « صدقوا » تعبير آمده است .
على هذا معناى
لِيَسْئَلَ الصَّادِقِينَ عَنْ صِدْقِهِمْ
آنست كه : تا خدا بطلبد از راستگويان كه مىگويند : ايمان آوردهايم ، راست گفتن يعنى عمل كردنشان را ، در اين صورت آيه
وَ إِذْ أَخَذْنا مِنَ النَّبِيِّينَ مِيثاقَهُمْ . . .
لِيَسْئَلَ الصَّادِقِينَ عَنْ صِدْقِهِمْ . . .
نظير اين آيه مىشود :
لَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلَنا بِالْبَيِّناتِ . . .
لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ
حديد / 25 و اللَّه اعلم .
الميزان : هر دو آيه را راجع به عالم ذر دانسته و « ليسئل » را به معنى طلب عمل گرفته مىفرمايد ، پيمان را در عالم ذر از آنها گرفت و آنها تصديق كردند تا در اين دنيا از صدق آن پيمان از آنها بطلبد كه عمل كنند و پيمانشان درست باشد .
ناگفته نماند : مناسب آن بود كه بعد از
لِيَسْئَلَ الصَّادِقِينَ . . .
بفرمايد :
« و ليعد للكافرين » ولى چون عذاب كافران مقصود بالذات نيست لذا فرموده است
وَ أَعَدَّ لِلْكافِرِينَ . . .
.