تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 298

مساهمون:

ص٢٩٨
« مجرور » مىباشد ، يعنى قطع شده از علف ، اين كلمه فقط دو بار در قرآن آمده است : كهف / 8 سجده / 27 .

شرحها

در تعقيب مطالب گذشته در اين آيات آمدن تورات و نبوت موسى و انبياء بعد از او مطرح است كه يعنى نبوت و آمدن كتاب يك مسئله نو ظهور نيست ، سنت خدا از اول بر اين جارى بوده است ، ميان مؤمنان و كفار از قوم موسى نيز
يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ
حكومت خواهد كرد . سپس هلاكت اقوام گذشته و يك آيه در رابطه با هدايت تذكر داده شده و آن گاه به سخن مشركان كه عذاب را به عجله مىخواسته‌اند جواب داده شده است . 23 -
وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ فَلا تَكُنْ فِي مِرْيَةٍ مِنْ لِقائِهِ وَ جَعَلْناهُ هُدىً لِبَنِي إِسْرائِيلَ
مراد از كتاب ، تورات است ، در مرجع ضمير « لقائه » گفته‌اند : راجع به موسى است يعنى از ملاقات موسى در شك مباش ، در اول سورهء اسراء گذشت كه آن حضرت موسى را در معراج ديدند ، اگر آيه بعد از معراج باشد ، مراد آن است كه : كسى را كه ديدى موسى بود در آن شك مكن و اگر قبل از معراج باشد وعدهء ديدار موسى است كه شك مكن حتما او را خواهى ديد . به نظر بعضى : مراد ديدار موسى در قيامت است ، الميزان ترجيح مىدهد كه ضمير « لقائه » راجع به خداى تعالى باشد يعنى از لقاء اللَّه و قيامت در شك مباش چنان كه در آيات قبلى گذشت :
بَلْ هُمْ بِلِقاءِ رَبِّهِمْ كافِرُونَ
در اين صورت با مطالب فوق كاملا مناسب خواهد بود و گرنه ملاقات موسى تناسبى با مطالب
تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 298 | على اكبر قرشى بنابى