شرحها
در اين آيات مقدارى از دلائل وجود و صفات خدا از قبيل قدرت و حكمت و نيز دلائلى كه دال بر توحيد ربوبيت است ، مطرح شده و در آخر با ذكر توحيد الوهيت ختم مىشود .
اين آيات قسمتى از برهان نظم است كه حكايت از وجود عقل و شعور و اراده در آفرينش جهان و تدبير آن دارد .
ناگفته نماند : مشاهده يك كتاب مثلا هم دلالت بر وجود نويسندهء آن دارد و هم بر مقدارى از صفات او مانند علم ، ذوق شعر سرودن و مانند آن همچنين موجودات جهان هم بر وجود خداى سبحان دلالت دارند و هم بر صفات و اسماء حسناى او .
در اين آيات سخن از خلقت آسمانها و زمين و خلقت انسان است آن گاه مذكر و مؤنث بودن انسان ، مسئلهء رحمت و عاطفه ، اختلاف زبانها و اشكال خواب و استراحت و تجديد قوا ، وجود برق ، ابر و باران و امثال ذلك ، مورد نظر است كه به وسيلهء آنها ، جهان مانند يك اندام متناسب بوده هر عضوش در جاى خود قرار گرفته و همهاش هدفدار و منسجم گشته است ، اينك آيات شريفه را به قدر توانايى خود بررسى مىكنيم و از خدا در تفسير آنها مدد مىطلبيم .
20 -
وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ خَلَقَكُمْ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ إِذا أَنْتُمْ بَشَرٌ تَنْتَشِرُونَ
« 1 » .
اين آيه عطف است بر محل آيهء
يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ . . .
يعنى از
هامش
( 1 ) اين آيه يكى از مصاديقيُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ . . .است .