شرحها
چهارمين پيامبرى كه در اين سوره ياد شده ، هود عليه السّلام است كه ماجراى او در سورهء اعراف و هود گذشت ، در اين آيات مىخوانيم كه هود عليه السّلام قوم خود را كه بت پرست بودند به سوى خدا دعوت فرمود ، نعمتهاى خدا را بر آنها ياد آورى كرد ، و از اعمال خلافشان بر حذر داشت ، در جواب گفتند موعظه و عدم موعظهء تو بر ما يكسان و گفتار تو همان افسانههاى گذشتگان است بالاخره عذاب خدا تار و مارشان كرد .
123 -
كَذَّبَتْ عادٌ الْمُرْسَلِينَ
.
عاد قوم هود عليه السّلام هستند كه در سرزمين احقاف از يمن ساكن بودند ، علت جمع آمدن مرسلين در آيهء 105 گذشت .
124 - 127 -
إِذْ قالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ . . .
عَلى رَبِّ الْعالَمِينَ
.
اين آيات نظير همانست كه در ماجراى نوح گذشت و در جريان صالح و لوط و شعيب عليهم السّلام نيز خواهد آمد و نشان مىدهد كه ريشهء اديان همه يكى است .
128 - 130 -
أَ تَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ آيَةً تَعْبَثُونَ وَ تَتَّخِذُونَ مَصانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ وَ إِذا بَطَشْتُمْ بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ
.
در اين آيات سه قسمت از كارهاى ناشايست آنان ذكر شده است اول عياشى آنها ، دوم دنيا پرستى ، سوم : رفتار ظالمانهء آنها با مردم : از آيهء اول فهميده مىشود كه در مكانهاى مرتفع و تپهها ساختمان مىساختند براى عياشى و خوشگذرانى و اظهار قدرت ، بدون اينكه نيازى به آن داشته باشند ، مانند اشراف مكه هر يك باقيماندهء طعام خود را مانند تلى به صحرا مىريختند و به ديگران افتخار مىكردند كه من در هر وقت اين مقدار طعام تهيه مىكنم .