4 - علّت نامگذارى ظاهرا وقوع لفظ « فرقان » در اول آنست از باب تسميهء كل به اسم جزء آن . در روايت نبوى كه در مجمع البيان و كشاف و غيره نقل شده « سورة الفرقان » آمده است .
5 - به نظر مىآيد كه مجموع آن به يك بار نازل شده باشد ، دليلى كه دلالت بر نزول تدريجى آن باشد به دست نيامد .
6 - علّت نزول آن را بايد از متن سوره پيدا كرد . موقع نزول سوره ، دعوت اسلامى به تدريج نضج مىگرفت ، مشركان سخت احساس خطر مىكردند ، لذا مىخواستند با تهمتها و سمپاشىها جلوى دعوت اسلامى را بگيرند ، مىگفتند :
خدا به او چيزى نازل نكرده ، دروغهايى است كه بر خدا نسبت مىدهد ( آيه / 4 ) .
مىگفتند : افسانههايى است كه از گذشتگان مانده عدهاى اينها را به او ياد مىدهند / 5 مىگفتند : اين چگونه پيامبرى است مانند انسانها طعام مىخورد ، در بازارها راه مىرود چرا ملكى به تصديق او نيامده و يا گنجى از طرف خدا به او داده نمىشود ؟ / 7 و 8 مىگفتند چرا ملائكه به خود ما وحى نمىآورد ؟ چرا خدا را با چشم نمىبينيم ؟ جواب دادن به اين سؤالات و بيان حقائق ديگرى علّت نزول اين سوره بوده است و اللَّه العالم .
7 - غرض سوره چنان كه از آيه اول و دوم ظاهر مىشود بيان آنست كه :
خداوند خالق و آفرينندهء مخلوقات و اداره كنندهء آنهاست او اين قرآن را بر تو نازل كرده تا مردم را انذار نمايى در اين دو آيه مسئله نبوت و توحيد مطرح شده به همين مناسبت دلائلى بر توحيد و نفى شريك از خدا در اين سوره آمده است ، مقدارى از اوصاف قيامت و اوصاف مؤمنان و حقائق ديگرى نيز بيان شده است .
تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 259
مساهمون: على اكبر قرشى بنابى
ص٢٥٩