فضل اللَّه عليكم لشقيتم و لفسدت جامعتكم » يعنى : اگر تفضل و رحمت توبه پذيرى و حكمت خويش براى شما متلاشى مىگرديد ولى خدا با فضل و رحمت و حكمت خويش براى شما احكام و مجازات تعيين كرد تا جامعهتان پاك و نواميستان محفوظ گردد و به حكم تواب بودن ، شما را مىپذيرد تا بار ديگر مورد اطمينان باشيد و از عذاب خدا نجات يابيد آمدن كلمهء
فَضْلُ اللَّهِ
توأم با رحمت خدا ظاهرا براى بيان اهميت امتنان است .
نكتهها
لعان :
در رابطه با آيهء
وَ الَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْواجَهُمْ . . .
شيخ طوسى رحمه اللَّه در استبصار ابواب اللعان از عبد الرحمن بن حجاج نقل كرده كه عباد بصرى از امام صادق عليه السّلام پرسيد و من حاضر بودم كه مرد يا زن خود چگونه ملاعنه مىكند ؟ امام فرمود : مردى از مسلمين پيش رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله آمد و گفت : يا رسول اللَّه اگر مردى داخل خانهاش شد و ديد مردى با زن او زنا مىكند وظيفهاش چيست ؟ حضرت از او اعراض كرد .
مرد به خانهاش بازگشت و او همان بود كه آن گرفتارى به وى رخ داده بود ، در آن موقع حكم لعان از جانب خدا نازل گرديد ، رسول خدا آن مرد را خواست و فرمود : تو مردى را با زن خودت ديدهاى ؟ گفت : آرى . فرمود : برو زنت را بياور خداى عز و جل دربارهء تو و زنت حكم نازل فرموده است .
آن مرد زن خويش را محضر پيامبر آورد ، حضرت به آن مرد فرمود :
چهار دفعه خدا را شاهد بگير كه تو در اين نسبت كه به زنت مىدهى راست مىگويى آن مرد خدا را شاهد گرفت ، آن گاه حضرت فرمود : از خدا بترس كه لعنت خدا سخت است بعد فرمود : دفعهء پنجم شهادت بده كه اگر دروغ مىگويى