تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 150

مساهمون:

ص١٥٠
كسى پناه داده نمىشود ، اگر مىدانيد ؟ 89 - حتما خواهند گفت : براى خداست ، بگو : پس چرا مسحور مىشويد . 90 - بلكه به ايشان حق را آورده‌ايم و آنها دروغگويانند . 91 - خدا فرزندى اخذ نكرده ، با او معبود ديگرى نبوده است و گر نه هر معبود مخلوق خود را مىبرد و حتما بعضى بر بعضى برترى مىكرد . منزه است خدا از چيزى كه وصف مىكنند . 92 - داناى پنهان و آشكار است ، برتر است از آنچه شرك قرار مىدهند . 93 - بگو : پروردگارا اگر عذابى كه كفار وعده مىشد به من بنمايى . 94 - پروردگارا مرا در ميان قوم ظالم قرار مده . 95 - ما تواناييم كه عذاب موعود آنها را به تو نشان دهيم . 96 - بدى را با آنچه بهتر است دفع كن ما به آنچه توصيف مىكنند دانائيم . 97 - بگو پروردگارا به تو پناه مىبرم از وسوسه‌هاى شياطين . 98 - و پروردگارا پناه مىبرم بر تو از اينكه نزد من حاضر شوند .

كلمه‌ها

سمع : اين لفظ به معنى : قوّهء شنوايى و شنيدن و آلت شنوايى ( گوش ) آمده است ، آن در تمام قرآن به لفظ مفرد آمده است ، علّت آن اين است كه اصل آن مصدر است و مصادر جمع بسته نمىشوند ( جوامع الجامع ) افئدة : قلبها . مفرد آن فؤاد است ، فأد در اصل به معنى بريان كردن است ، قلب را از آن فؤاد گفته‌اند كه در آن توقّد و دلسوزى هست . ذرأكم : ذرء : آفريدن . طبرسى فرموده : ذرء آفريدن بر وجه اختراع و اصل آن به معنى ظهور است . راغب گويد . ذرء آنست كه خدا