111 -
وَ إِنْ أَدْرِي لَعَلَّهُ فِتْنَةٌ لَكُمْ وَ مَتاعٌ إِلى حِينٍ
تتمهء قول آن حضرت است طبرسى و الميزان نظر مىدهند كه ضمير « لعلّه » راجع به ايذان باشد يعنى نمىدانم شايد اين اعلام عذاب ( آذنتكم ) امتحانى باشد براى شما و متاعى تا مدتى ، از كشاف فهميده مىشود كه آن راجع به تأخير عذاب است كه از
وَ إِنْ أَدْرِي أَ قَرِيبٌ أَمْ بَعِيدٌ ما تُوعَدُونَ
فهميده شد ، قول كشاف به نظر بهتر مىآيد .
112 -
قالَ رَبِّ احْكُمْ بِالْحَقِّ وَ رَبُّنَا الرَّحْمنُ الْمُسْتَعانُ عَلى ما تَصِفُونَ
صدر آيه ، نقل قول آن حضرت است كه به خدا عرض مىكند : ميان من و مشركان به حق داورى كن . « بالحق » قيد توضيحى است كه خدا جز به حق داورى نمىكند جمله
وَ رَبُّنَا الرَّحْمنُ . . .
خطاب است به مشركان در طرف آن حضرت يعنى در مقابل آنچه راجع به من و دين من توصيف مىكنيد پروردگار من رحمن و مددكار است و بر من رحم خواهد كرد و پيروز خواهد فرمود .
در روز هفدهم ربيع الاول سال هزار و چهارصد و سه روز ولادت حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله و امام صادق صلوات اللَّه عليه ، مطابق 12 / 10 / 1361 تفسير سورهء انبياء بپايان رسيد و الحمد للَّه و هو خير ختام .
در آخرين ساعت روز بيست و پنجم رجب سال 1409 كه روز شهادت هفتمين پيشواى دنياى تشيع حضرت موسى الكاظم عليه السلام است بازنگرى و تنظم جملات تفسير سورههاى طه و انبياء بعون اللَّه و قوته به پايان رسيد اللّهم اجعل سعيى هذا خالصا لوجهك الكريم و مشكورا .
م . ح . بكايى