101 - كسانى كه وعدهء بهشت از ما به ايشان سبقت يافته است ، از آتش بدور هستند .
102 - صداى آتش را نمىشنوند و در آنچه ميل دارند دائمى مىباشند .
103 - ترس بزرگ آنها را محزون نمىكند ملائكه آنها را استقبال مىكنند كه اين روزى است وعده مىشديد .
104 - روزى آسمان را مىپيچيم همانطور كه طومار نوشتهها را مىپيچيد ، مانند ابتداى خلقت ، آفرينش را دوباره شروع مىكنيم اين وعدهاى است بر ما كه خواهيم كرد .
105 - در زبور بعد از تورات ، نوشتهايم كه زمين را بندگان صالح ما ارث مىبرد .
106 - در اين سخن كفايت است براى قوم عابد .
107 - ما تو را جز رحمة للعالمين نفرستادهايم .
108 - بگو : فقط به من وحى مىشود كه معبود شما خداى يگانه است ، آيا اسلام مىآوريد ؟
109 - اگر اعراض كردند بگو : به شما به طور برابر اعلام كردم ولى نمىدانم آيا عذاب موعود نزديك يا دور است .
110 - كه خدا سخن آشكار را مىداند و مىداند آنچه را كه پنهان مىداريد .
111 - نمىدانم شايد تأخير عذاب امتحانى است و متاعى است تا مدتى .
112 - گفت : خدايا به حق داورى كن ، پروردگار ما رحمان و يار است بر آنچه توصيف مىكنيد .
كلمهها
كفران : ناسپاسى و ناديده گرفتن . منظور از آن بىاجر بودن عمل است .
يأجوج : يأجوج و مأجوج نام اقوامى است كه شايد در مغولستان فعلى چنين زندگى مىكردهاند ، در سورهء كهف آيه 94 گذشت اين دو نام دو بار در قرآن مجيد آمده است : انبياء / 96 ، كهف / 94 .
امة : جماعت شكل يافته كه داراى مقصد واحدى هستند « اصل الامة