16 - آسمان و زمين و آنچه را كه ميان آنهاست بازيكنان و عبث نيافريدهايم .
17 - اگر مىخواستيم مشغوليتى بگيريم از جانب ذات خود مىگرفتيم ، اگر چنان مىخواستيم .
18 - بلكه حق را بر باطل مىاندازيم ، مغز باطل را مىكشند ناگاه مىبينى كه باطل پوچ است واى بر شما از آنچه وصف مىكنيد .
19 - مال خداست هر كه در آسمان و زمين است ، كسانى كه نزد خدا هستند از عبادت او تكبر نمىكنند و خسته نمىشوند .
20 - شب و روز تسبيح مىگويند و سست نمىشوند .
21 - يا از زمين خدايانى گرفتهاند كه آنها مردم را زنده مىكنند ؟
22 - اگر در آسمانها و زمين خدايانى جز خدا بودند حتما آن دو فاسد مىشدند ، منزه است پروردگار عرش از آنچه توصيف مىكنند .
23 - از آنچه مىكند مسئول نيست ولى آنها مسئول مىباشند .
24 - يا جز خدا ، خدايانى گرفتهاند ، بگو : دليلتان را بياوريد ، اين توحيد وحى امت من و وحى امت پيش از من است ، بلكه اكثرشان حق را نمىدانند و روگردانند .
25 - پيش از تو هيچ رسولى نفرستاديم مگر اينكه به او وحى مىكرديم كه جز من معبودى نيست مرا بندگى كنيد .
26 - گفتند : خداى رحمن براى خود فرزندى گرفته است خدا از اين امر منزه است بلكه آنها بندگان بزرگوارى هستند .
27 - كه در سخن به خدا سبقت نمىكنند و بدستور خدا عمل مىكنند .
28 - خدا اعمال حاضر و گذشته آنها را مىداند ، شفاعت نمىكنند مگر به آنكه خدا از او راضى است و آنها از مهابت خدا مىترسند .
29 - هر كه از آنها بگويد : من معبودم ، جهنم را به او سزا مىدهيم كه همهء ظالمان را را كيفر ، چنان است .
تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 490
مساهمون: على اكبر قرشى بنابى
ص٤٩٠