117 - گفتيم : اى آدم اين دشمن است براى تو و براى همسرت ، شما را از اين باغ خارج نكند كه به زحمت خواهى افتاد .
118 - تو راست كه در آنجا گرسنه نشوى و عريان نمانى .
119 - و تو در آنجا تشنه نمىشوى و از حرارت آفتاب به زحمت نمىافتى .
120 - شيطان به او وسوسه كرد و گفت يا آدم آيا دلالتت كنم بر درخت هميشگى و حكومتى كه كهنه نشود .
121 - هر دو از آن خوردند ، عورتشان بر آن دو ظاهر شد ، شروع كردند از برگهاى باغ بر عورت خود مىگذاشتند ، آدم به خدايش عصيان كرد و نااميد شد .
122 - سپس خدايش او را برگزيد و بر او توبه كرد و هدايتش نمود .
123 - گفت : از آنجا فرود آئيد بعضى از شما دشمن بعضى هستيد ، پس اگر به شما هدايتى از من آيد هر كه تابع هدايت من باشد نه گمراه مىشود و نه شقى .
124 - و هر كه از ياد من اعراض كند ، او زندگى تنگى خواهد داشت و روز قيامت كور محشورش كنيم .
125 - گويد : خدايا چرا كور محشورم كردى حال آنكه بينا بودم .
126 - گويد : اين چنين آيات ما بر تو آمد ، فراموش كردى ، امروز همانطور فراموش مىشوى .
كلمهها
عهدنا : عهد به معنى نگهدارى و مراعات پى در پى است ، پيمان را از آن عهد گويند كه لازم الرعاية است « عهدنا » در آيه به معنى دستور دادن است ، استعمال لفظ عهد براى لازم العمل بودن آنست .
عزما : عزم : قصد . اراده . تصميم . مراد از آن در آيه ظاهرا تصميم و ثبات در عهد است .
اسجدوا : سجود در لغت به معنى تذلل ، خضوع و اظهار فروتنى است طبرسى