97 - گفت : برو بايد در زندگى بگويى : با من تماسى نيست ، و تو را وعدهايست تخلف ناپذير ، بنگر به خدايت كه به عبادت او را ادامه دادى ، آن را مىسوزانيم و به دريا مىپاشيم .
98 - معبود شما فقط اللَّه است كه جز او معبودى نيست ، علمش بهر چيز احاطه دارد .
كلمهها
واعدناكم : يعنى : وعده كرديم مواعده گاهى بين الاثنين و گاهى براى مفرد باشد ( اقرب الموارد ) در آيه براى مفرد است .
الايمن : طرف راست .
المن : من : ترنجبين يعنى مادهء چسبنده و شيرينى است مانند عسل كه از هوا بر سنگ و برگ درختان مىنشست « سلوى » مرغ بلدرچين .
براى اين دو كلمه رجوع شود به بقره آيه 57 و اعراف / 160 ، آن دو فقط سه بار در قرآن مجيد آمدهاند .
هوى : هوى ( بضم اول و فتح آن ) به معنى فرود آمدن « هوى الشيء هويا : سقط من علوّ الى اسفل » منظور از آن در آيه سقوط و هلاكت است .
اعجلك : عجله : شتاب و خواستن چيزى پيش از وقت آن . اعجال : به عجله واداشتن .
اثرى : اثر : نشانه و نيز به معنى بعد و پشت سر آيد گويند : « خرج في اثره » يعنى در پى او خارج شد ، در آيه به همين معنى است .
سامرى : نام همان يهودى است كه گوساله ساخت و قوم موسى را به پرستش آن خواند و گوساله پرستى را به وجود آورد ، اين لفظ فقط سه