بار در قرآن مجيد آمده است طه / 75 و 87 و 95 .
اسفا : اسف ( بر وزن شرف ) : اندوه و غضب . طبرسى شدت غضب فرموده است « اسف » ( بكسر - س ) : اندوهگين .
موعدى : موعد : وعده ، مكان وعده و زمان وعده . در آيه معنى اول مراد است .
ملكنا : ملك ( بر وزن خلق ) مصدر « ملك يملك » است ، جوهرى گويد : فتح آن از كسر ، افصح است ، بعضىها آن را بضم ( م ) خواندهاند طبرسى آن را قدرت و اختيار معنى كرده است ، يعنى ما با قدرت و اختيار خود وعدهء تو را تخلّف نكرديم .
اوزارا : وزر ( بر وزن جسر ) سنگينى و سنگين ، آن اغلب درباره گناه به كار رفته كه بار سنگينى است بر گردن گناهكار ، جمع آن اوزار است ، در آيهء شريفه ، زيور آلات اوزار و اثقال ناميده شده است .
قذفناها : قذف : انداختن ، گذاشتن ، رها كردن « قذفناها » انداختيم آنها را عجلا : عجل ( بر وزن جسر ) : گوساله . از مجمع البيان و مفردات معلوم مىشود : علّت اين تسميه آنست كه گوساله به عجله بزرگ شده ، به صورت گاو در مىآيد .
جسدا : جسد : پيكر . خواه بيروح باشد يا با روح . در قرآن مجيد در هر دو به كار رفته است ، مراد از آن در آيه ، جسد بيروح است .
خوار : ( بضم اول ) : صداى گاو . راغب گويد : آن مخصوص گاو است ، در صداى شتر به طور استعاره گفته مىشود ، آن فقط دو بار در قرآن مجيد آمده است : اعراف / 148 ، طه / 88 در نهج البلاغه در
تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 429
مساهمون: على اكبر قرشى بنابى
ص٤٢٩