تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 417

مساهمون:

ص٤١٧
سجدا : آن جمع ساجد است . آذن : اذن و ايذان به معنى اجازه دادن است ( راغب )
قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَكُمْ
پيش از آنكه به شما اجازه دهم . خلاف : به عكس چيز مثلا دست راست با پاى چپ . اصلبنكم : صلب : به دار زدن « لاصلبنكم » حتما حتما به دار مىزنم شما را . جذوع : جذع : تنهء درخت جمع آن جذوع است . نؤثرك : ايثار : اختيار كردن
لَنْ نُؤْثِرَكَ
هرگز اختيار نمىكنيم تو را . العلى : جمع عليا ، مؤنث اعلى است ( بالاتر ) . عدن : اقامت و خلود .
جَنَّاتُ عَدْنٍ
: بهشتهاى خلود گويند « عدن بالمكان : اقام فيه » . اسر : سرى ( بر وزن صرد ) : رفتن در شب « السرى : سير الليل يقال سرى و اسرى » . « اسر » : شبانه راه ببر . يبسا : يبس ( بر وزن عقل و قفل ) : خشكيدن و آن اين است كه چيز ترى بخشكد . « يبس » ( بر وزن شرف ) مكان خشك شده . دركا : درك ( بر وزن شرف ) : رسيدن به چيزى ، هكذا ادراك . غشيهم : غشيان : پوشانيدن « غشيهم » پوشانيد آنها را . يم : دريا .
تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 417 | على اكبر قرشى بنابى