در اين صورت منظور قرآن مجيد در آيات گذشته دو انتقام بزرگ از انتقامهاى الهى است ، مىشود يكى از آنها حملهء « بخت نصر » پادشاه بابل باشد كه به فلسطين حمله نمود ، يهود را تار و مار كرد ، هيكل سليمان را خراب نمود ، تورات در آن فتنه از بين رفت ، عدهء زيادى از يهود را اسير كرده و به فلسطين آورد ، حدود هفتاد سال بيت المقدس در حال ويرانى بود و يهود در اسارت بابل ، آن گاه كورش پادشاه هخامنشى ايران به بابل حمله كرد ، يهود را از اسارت نجات داد و اجازه داد كه به فلسطين بازگردند ، اين حدود پانصد سال قبل از ميلاد بود ، در قاموس كتاب مقدس زير لفظ « اورشليم » گفته نبوكد نصر در سال 586 قبل از ميلاد بيت المقدس را فتح كرد .
ديگرى شايد حملهء اسپيانوس قيصر روم باشد كه روميان به فرماندهى طوطوز ، وزير قيصر ، به فلسطين حمله آورده و يهود را تار و مار كرد و آن حدود صد سال قبل از ميلاد بود « 1 » .
دربارهء دو تا انتقام كه در آيات وعده شده چنين گفتهاند ، اما در اين صورت بايد گفت لفظ
وَ قَضَيْنا إِلى بَنِي إِسْرائِيلَ فِي الْكِتابِ
نشان مىدهد كه همهء اين پيشامدها در تورات به آنها خبر داده شده زيرا على الظاهر مراد از « الكتاب » تورات است ، آيا در تورات از هيكل سليمان كه هزاران سال از موسى ، بنا شد خبر داده شده بود ؟ و اللَّه اعلم . اين حقيقت دربارهء همه اقوام صادق است ، يهود براى مثال ذكر شده است .
هامش
( 1 ) مستر هاكس در قاموس كتاب مقدس زير لفظ اورشليم چند رقم از هجومهاى همگانى را نقل كرده است .