ندارند .
59 - آن شهرها وقتى كه ظلم كردند هلاكشان كرديم و براى هلاكشان وعدهاى قرار داديم .
كلمهها
بارزة : بروز : آشكار شدن ، در مجمع البيان فرموده : البروز : الظهور بارزة مؤنث بارز است يعنى آشكار .
حشرنا : حشر : جمع كردن . « حشر الناس : جمعهم » مجمع البيان فرموده :
حشر جمع كردن قوم است به يك مكان .
نغادر : غدر : ترك كردن ، ترك عهد را نيز غدر گويند « لا يغادر » : ترك نمىكند .
موعدا : ( بفتح ميم و كسر عين ) : مصدر ميمى است به معنى وعده ، اسم زمان و مكان نيز آيد به معنى زمان وعده و مكان وعده .
مشفقين : شفق : سرخى مغرب پس از غروب آفتاب . طبرسى فرموده :
اشفاق خوف از وقوع مكروه است با احتمال عدم وقوع آن . مشفق :
ترسان .
فسق : فسق ( بر وزن جسر ) : خروج از حق . گويند : « فسقت الرطبة عن قشرها » : خرما از غلاف خود خارج شد ، به كافر فاسق گويند كه به كلى از ايمان و عمل خارج شده است و به گناهكار فاسق گويند كه از طاعت حق خارج شده است .
عضدا : عضد از مرفق است تا شانه ، به طور استعاره به يار و كمك عضد گويند . مراد از آن در آيه ، كمك است .
موبقا : وبق ( بر وزن عقل ) : هلاكت . ايباق : هلاك كردن . موبق