مِنْ هذا رَشَداً ( 24 ) وَ لَبِثُوا فِي كَهْفِهِمْ ثَلاثَ مِائَةٍ سِنِينَ وَ ازْدَادُوا تِسْعاً ( 25 ) قُلِ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما لَبِثُوا لَهُ غَيْبُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ أَبْصِرْ بِهِ وَ أَسْمِعْ ما لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا يُشْرِكُ فِي حُكْمِهِ أَحَداً ( 26 )
9 - آيا گمان مىبرى كه اصحاب كهف و رقيم از آيات عجيب ما بودند ؟
10 - وقتى كه جوانان به كهف آمدند ، گفتند : پروردگار از جانب خودت به ما رحمتى ده و از اين كارمان براى ما نجاتى آماده كن .
11 - گوشهاى آنها را در كهف سالهاى معينى از شنيدن صداها مسدود كرديم آنها را به خواب برديم ) .
12 - سپس آنها را بيدار كرديم تا روشن كنيم كدام يك از دو گروه مدت توقفشان را شمرده است .
13 - ما خبر آنها را به حق بر تو حكايت مىكنيم آنها جوانانى بودند كه به پروردگار خويش ايمان آوردند و بر هدايتشان افزوديم .
14 - بر دلهايشان قوت بخشيديم كه ( در آن مجمع ) برخاسته و گفتند : پروردگار ما پروردگار آسمانها و زمين است ، جز او هرگز معبودى نخواهيم خواند كه در اين صورت باطل گفتهايم .
15 - اين قوم ما سواى او خدايانى گرفتهاند ، چرا دليل آشكارى به اين كار نمىآورند كيست ظالمتر از كسى كه بر خدا دروغ بندد .
16 - وقتى كه از قوم خود و از آنچه جز خدا مىپرستند كنار كشيديد در آن كهف مأوى بگيريد تا خدا از رحمت خويش بر شما بگسترد و در كارتان گشايشى پيش آورد .
17 - آفتاب را مىديدى چون طلوع مىكرد از كهف آنها به طرف راست ميل مىكرد و چون غروب مىكرد آنها را به طرف چپ ترك مىنمود ، آنها در فراخناى غار بودند ، آن
تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 180
مساهمون: على اكبر قرشى بنابى
ص١٨٠