ناگفته نماند : از مضمون آيه اينطور استفاده مىشود كه در گمراهى گمراهان شيطان هميشه دست اندر كار است ، پس هم در گذشته از او پيروى مىكردند و هم اكنون ، على هذا مراد از ضمير « وليهم » راجع است به بازماندگان اقوام گذشته و مشركان مكه ، زمخشرى در كشاف گفته : جايز است كه « وليهم » راجع به مشركين مكه باشد ولى ظاهرا منحصر به اهل مكه نباشد .
64 -
وَ ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ إِلَّا لِتُبَيِّنَ لَهُمُ الَّذِي اخْتَلَفُوا فِيهِ وَ هُدىً وَ رَحْمَةً لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ
يعنى : توهم در رديف پيامبران گذشته هستى ما كتاب قرآن را بر تو نازل كردهايم تا حقائقى كه مشركان در آن اختلاف كردهاند براى آنها بيان كنى تا حقائق روشن شود ، از طرف ديگر اين قرآن هدايت و رحمت باشد براى مؤمنان . به عبارت ديگر : براى مشركان اتمام حجت و بيان واقع و براى مؤمنان رحمت باشد « هدى » و « رحمة » مىشود عطف باشد بر « لتبين » ، در اين صورت هر دو مفعول له هستند و مىشود خبر « كان » محذوفه باشند يعنى : « و ليكون هدى و رحمة » .