مىماندند ، آنها را نيز از بين مىبرد زيرا بشرى نمىماند تا هدايت كنند ، آن وقت همهء جنبندگان را نيز از بين مىبرد زيرا آنها براى منافع انسانها آفريده شدهاند و بدون انسان ، وجود آنها لغو مىشد ، بعضى گويند : آيه دليل است بر آنكه پيامبران معصوم نيستند ، ناگفته نماند : دقت در آيه نشان مىدهد كه مقصود همانست كه در اول گفته شد ، بقيهء حرفها بىمورد و وقت تلف كردن است .
62 -
وَ يَجْعَلُونَ لِلَّهِ ما يَكْرَهُونَ وَ تَصِفُ أَلْسِنَتُهُمُ الْكَذِبَ أَنَّ لَهُمُ الْحُسْنى لا جَرَمَ أَنَّ لَهُمُ النَّارَ وَ أَنَّهُمْ مُفْرَطُونَ
اين آيه عبارت اخراى آيه
وَ يَجْعَلُونَ لِلَّهِ الْبَناتِ
است كه به تناسب
وَ إِذا بُشِّرَ أَحَدُهُمْ . . .
و آيهء بعدى تكرار شده است ، منظور از
ما يَكْرَهُونَ
دختران است كه مشركان ناخوش داشتند ولى به خدا نسبت مىدادند و اضافه شده كه زبانهايشان دروغ مىبافد كه عاقبت خوب براى آنهاست ، اگر منظور از « الحسنى » پاداش خوب آخرت باشد آن را مشروط مىگفتند نه اينكه به معاد عقيده داشته باشند ، بلكه مىگفتند : اگر آخرتى باشد ما در آن داراى منزلت خواهيم بود .
مانند :
وَ لَئِنْ رُجِعْتُ إِلى رَبِّي إِنَّ لِي عِنْدَهُ لَلْحُسْنى
فصّلت / 50 شايد نظرشان زندگى و حالت خوب باشد كه يعنى هم منحرفند و هم حالت خوب را آرزو مىكنند ، ولى بجاى اين اميد ، حتما آتش براى آنها است و به طرف آتش جلو افتادگانند .
63 -
تَاللَّهِ لَقَدْ أَرْسَلْنا إِلى أُمَمٍ مِنْ قَبْلِكَ فَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطانُ أَعْمالَهُمْ فَهُوَ وَلِيُّهُمُ الْيَوْمَ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ
اين آيه در رابطه با آنست كه : پيروى شيطان آنها را به اين روز سياه انداخته است ، چنان كه امتهاى گذشته نيز چنين بودند ، امروز هم ولى و مقتداى گمراهان اوست و از او پيروى مىكنند ، در آخرت عذاب بزرگى در كمين آنهاست .