خواهند داشت و شايد منظور
مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها
انعام / 16 باشد .
چنين كسانى در آخرت نه ذليل خواهند بود و نه غبار و سياهى عذاب چهرهء آنها را خواهد گرفت بلكه قلبشان شاد و چهرهءشان با طراوت است در مجمع البيان از امام باقر از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله نقل شده : هر چشمى كه از خوف خدا نمناك شود خدا آن بدن را بر آتش حرام مىكند و اگر از ترس خدا اشكش روان شود آن چهره را ذلت و تاريكى فرانگيرد « 1 » .
27 -
وَ الَّذِينَ كَسَبُوا السَّيِّئاتِ جَزاءُ سَيِّئَةٍ بِمِثْلِها وَ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ما لَهُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ عاصِمٍ كَأَنَّما أُغْشِيَتْ وُجُوهُهُمْ قِطَعاً مِنَ اللَّيْلِ مُظْلِماً أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ
.
اين آيه نقطه مقابل آيهء ما قبل و دربارهء مآل كار گناهكاران است .
جَزاءُ سَيِّئَةٍ
مبتداى خبر محذوف است يعنى « لهم جزاء سيئة بمثلها » على هذا آنها را زيادى عذاب نيست و فقط به اندازهء گناه عذاب خواهند ديد
وَ مَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلا يُجْزى إِلَّا مِثْلَها
انعام / 160 ، در الميزان فرموده :
ما لَهُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ عاصِمٍ
اشاره است به آنكه از بتهاى خود حمايتى نخواهند ديد و كسى و چيزى آنها را از عذاب خدا نگاه نخواهد داشت .
« قطعا » در اصل « بقطع من الليل » است « مظلما » حال است از « ليل » يعنى :
گويى چهرههايشان با تكههايى از شب تاريك پوشيده شده است
يَوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوهٌ وَ تَسْوَدُّ وُجُوهٌ
آل عمران / 106 در آخر آيه حكم به خلود در آتش دارد دربارهء خلود
هامش
( 1 )
روى الفضيل بن يسار عن ابى جعفر الباقر ( ع ) قال قال : رسول اللَّه ( ص ) ما من عين ترقرقت بمائها إلا حرم اللَّه ذلك الجسد على النار فإن فاضت من خشية اللَّه لم يرهق ذلك الوجه قتر و لا ذلة » .