حكايت زندگى دنيا .
السماء : سماء از مادهء سمو به معنى بالا است حتى سقف اطاق را به علّت بالا بودن سماء گويند هوا و ستارگان و كهكشانها و مانند آنها را به همين علّت سماء گفتهاند مراد از آن در آيه طرف بلندى و بالا است .
اختلط : خلط : آميختن . اعم از آنكه جدا كردن ممكن باشد يا نه ، مزج آميختنى است كه جدا كردن ممكن نباشد . اختلاط آميخته شدن .
زخرفها : زخرف . زينت . راغب زينت روكش گفته است ( نقش و نگار ) آن را كمال حسن نيز گفتهاند ، منظور از آن در آيه زينت است .
ازينت : در اصل « تزينت » بود تاء به زاء مبدل و در آن ادغام گرديد و الف بر اول آن افزوده شد زيرا ابتداء به ساكن محال است « ازينت » زينت گرفت .
حصيدا : حصد : درو كردن ايضا حصاد . حصد : درو شد در زرع و مانند آن به كار رود مثل :
حَتَّى جَعَلْناهُمْ حَصِيداً خامِدِينَ
انبياء / 11 .
لم تغن : غنى : كفايت و بى نيازى .
لَمْ تَغْنَ
گويا قبلا موجود نبود از « غنى فى المكان : اقام فيه » . آن در اصل « لم تغنى » است ياء به علّت جزم حذف شده است فاعل آن « الارض » است .
دار السلام : خانهء سلامت . سلام و سلامت هر دو به يك معنى است بهشت ظاهرا از آن دار السلام است كه در آن سلامت اكمل حكم فرماست
لَهُمْ دارُ السَّلامِ عِنْدَ رَبِّهِمْ
انعام / 127 .
الحسنى : مؤنث احسن است آن وصف واقع مىشود مانند « العاقبة الحسنى »