سپس آن را اعاده مىكند ، تا كسانى را كه ايمان آورده و عمل شايسته كردهاند به عدالت پاداش دهد ، آنان كه كافر شدهاند شرابى از آب جوشان و عذاب دردناكى دارند .
5 - خدا همانست كه آفتاب را پر نور و ماه را نورانى كرد و براى ماه منزلهايى معين نمود ، تا شمارش سالها و حساب را بدانيد ، خدا اينها را جز به حق نيافريده است ، آيات را براى قومى كه درك مىكنند بيان مىكند .
6 - در پى آمدن شب و روز و در آنچه خدا در آسمانها و زمين آفريده نشانههايى است براى قومى كه پرهيزكار هستند .
7 - آنان كه ملاقات ما را اميد ندارند و به زندگى دنيا راضى شدهاند و به آن دلبستهاند و كسانى كه از آيههاى ما در غفلت مىباشند .
8 - آنها جايگاهشان آتش است ، در اعمالى كه مىكردهاند .
9 - كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام دادهاند ، خدا به سبب ايمانشان آنها را به جايى مىرساند كه نهرها از زير جايگاه آنها در بهشتهاى پر نعمت روان است .
10 - دعايشان در آنجا « منزهى خدايا » است و تعارفشان سلام و آخر دعايشان آنست كه ستايش اللَّه را كه مربى موجودات است .
كلمهها
تلك : اشاره به مؤنث غائب است ، مراد از آن « هذه » است به علت احترام به لفظ غائب آمده است .
الحكيم : حكم در اصل به معنى منع از فساد و منع براى اصلاح است ، قضاوت و داورى نيز در رابطه با منع از فساد است ، حكمت حالت و دركى است كه به وسيلهء آن حق از باطل تشخيص داده شده و مانع از فساد گردد . حكيم : حكمتكردار و محكم كار است .
قدم : قدم ( بر وزن شرف ) : پا . تقدّم و تأخّر به اعتبار آنست ، گاهى