[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيات 163 تا 166 ]
وَ سْئَلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِي كانَتْ حاضِرَةَ الْبَحْرِ إِذْ يَعْدُونَ فِي السَّبْتِ إِذْ تَأْتِيهِمْ حِيتانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعاً وَ يَوْمَ لا يَسْبِتُونَ لا تَأْتِيهِمْ كَذلِكَ نَبْلُوهُمْ بِما كانُوا يَفْسُقُونَ ( 163 ) وَ إِذْ قالَتْ أُمَّةٌ مِنْهُمْ لِمَ تَعِظُونَ قَوْماً اللَّهُ مُهْلِكُهُمْ أَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذاباً شَدِيداً قالُوا مَعْذِرَةً إِلى رَبِّكُمْ وَ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ ( 164 ) فَلَمَّا نَسُوا ما ذُكِّرُوا بِهِ أَنْجَيْنَا الَّذِينَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوءِ وَ أَخَذْنَا الَّذِينَ ظَلَمُوا بِعَذابٍ بَئِيسٍ بِما كانُوا يَفْسُقُونَ ( 165 ) فَلَمَّا عَتَوْا عَنْ ما نُهُوا عَنْهُ قُلْنا لَهُمْ كُونُوا قِرَدَةً خاسِئِينَ ( 166 )
163 - از يهود بپرس از جريان شهرى كه در كنار دريا بود و در حرمت سبت تعدى مىكردند و ماهيهايشان روز قطع عمل آشكارا مىآمدند و روزى كه شنبه نمىگرفتند نمىآمدند ، بدينسان به سزاى فسقى كه مىكردند امتحانشان مىكرديم .
164 - و چون گروهى از آنها گفتند : چرا قومى را كه خدا هلاكشان مىكند و يا به عذاب سختى دچارشان مىكند پند مىدهيد ؟ گفتند : براى عذرجويى به پروردگارتان و تا شايد از اين كار بپرهيزند .
165 - و چون چيزهايى را كه تذكرشان داده بودند از ياد بردند ، كسانى را كه از بدى نهى مىكردند نجات داديم و آنها را كه ستم كرده بودند به سزاى فسقشان به عذاب سختى گرفتيم .
166 - پس چون از آنچه نهى شده بودند سر پيچيدند ، به آنها گفتيم : ميمونهاى رانده شده شويد .