فرمود :
فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ
يعنى : حكم ماههاى حرام در مشركان عهدشكن نيست چنان كه
كَما يُقاتِلُونَكُمْ
شاهد آنست كافهء اول ظاهرا حال است از فاعل « قاتلوا » ولى كافهء دوم راجع به مشركان است يعنى : همگى لازم است با مشركان بجنگيد چنان كه آنها همگى با شما مىجنگند . جملهء اخير مىگويد : متقى باشيد و در جنگ تقوى و عدالت را مراعات كنيد .
37 -
إِنَّمَا النَّسِيءُ زِيادَةٌ فِي الْكُفْرِ يُضَلُّ بِهِ الَّذِينَ كَفَرُوا يُحِلُّونَهُ عاماً وَ يُحَرِّمُونَهُ عاماً لِيُواطِؤُا عِدَّةَ ما حَرَّمَ اللَّهُ فَيُحِلُّوا ما حَرَّمَ اللَّهُ زُيِّنَ لَهُمْ سُوءُ أَعْمالِهِمْ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرِينَ
.
مشركان چون در جنگ بودند گاهى وقت رسيدن ماه حرام ، آن را به تأخير انداخته ماه ديگرى را ماه حرام قرار مىدادند و اگر در وقت ديگر ، جنگ تمام مىشد و ماه حرام داخل مىشد همان را ماه حرام قرار مىدادند در نتيجه گاهى فقط به عدد ماههاى حرام اكتفاء مىكردند نه به خود ماههاى حرام چنان كه فرموده :
لِيُواطِؤُا عِدَّةَ ما حَرَّمَ اللَّهُ
و حرام خدا را حلال مىكردند .
اين تأخير زيادت در كفر بود كه اين عمل نامشروع را بر كفر و شرك خود مىافزودند اين عمل بد در نظرشان خوب مىنمود خدا در آن حال كفر ، هدايتشان نمىكند مگر آنكه برگردند و گرنه در ادامهء راه كفر ، هدايت نيست .
« يضل » بصيغهء مجهول است در الميزان فرموده « يضل » حكايت دارد كه ديگران با تشويق به اين عمل كفار را گمراه مىكردند كه نقل شده : متصدى حكم نسىء و تأخير انداختن ، بعضى از قبيلهء بنى كنانه بود .
38 -
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ما لَكُمْ إِذا قِيلَ لَكُمُ انْفِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الْأَرْضِ
.