36 - شمارهء ماهها نزد خدا دوازده ماه است در كتاب خدا آن روز كه آسمانها و زمين را آفريد از آن جمله چهار ماه حرام است ، دين درست همين است در آن چهار ماه به خويشتن ظلم نكنيد ، همگى با مشركان بجنگيد چنان كه آنها همگى با شما مىجنگند ، بدانيد خدا با پرهيزكاران است .
37 - تأخير ماه حرام افزودن در كفر است ، كسانى كه كافر شدهاند با آن گمراه مىشوند كه در يك سال آن را حلال مىكنند و در يك سال حرام مىكنند تا با عدهء ماههايى كه خدا حرام كرده برابر كنند ، در نتيجه حرام خدا را حلال مىكنند : اعمال بدشان بر ايشان آراسته شده ، خدا قوم كافر را هدايت نمىكند .
38 - اى كسانى كه ايمان آوردهايد شما را چه شده وقتى كه گويند در راه خدا بيرون شويد به زمين سنگينى مىكنيد آيا به عوض آخرت به زندگى دنيا راضى شدهايد ؟ با آنكه متاع دنيا در قبال آخرت جز اندكى نيست .
39 - اگر به جهاد بيرون نشويد خدا به عذاب دردناكى عذابتان كند ، و گروهى غير شما را به جاى شما عوض مىگيرد به خدا هيچ ضررى نمىزنيد ، خدا بر همه چيز تواناست .
40 - اگر او را يارى نكنيد خدا ياريش كرده آن دم كه كافران او را از مكه بيرون كردند كه دوم دو نفر بود آن گاه كه در آن غار بودند آن دم كه به رفيقش مىگفت غم مخور خدا با ماست ، خدا آرامش خويش را به او نازل كرد و او را با لشكريانى كه نديديد نيرومند كرد و كلمهء كافران را زبون كرد ، كلمهء خدا و الا است ، خدا توانا و حكيم است .
كلمهها
عدة : عد : شمردن . عده : چيز شمرده شده « العدة هي الشيء المعدود » شهور : شهر : ماه . جمع آن شهور است .
حرم : حرام : ممنوع ، ضد حلال . جمع آن حرم ( بر وزن عنق ) است .