تخت ملكه را در اينجا حاضر كنم ، در سورهء انبياء نيز نظير اين مطلب آمده است .
در كافى ج 1 / 394 بابى تحت عنوان « جنّ به محضر ائمّه مىآيند . . . » منعقد است و در آن هفت حديث نقل شده ، از جمله از سدير صيرفى نقل شده كه امام باقر عليه السّلام در مدينه به من سفارشهايى فرمود ، چون از مدينه بيرون رفتم در ميان راه در « روحا » « 1 » بودم كه مردى با لباس خود به من اشاره كرد ، به سوى او برگشتم به گمانم كه تشنه است و آب مىخواهد ، ظرف آب را به او دادم گفت به آب نياز ندارم ، نامهاى به من داد كه مركّب مهر آن خشك نشده بود ، ديدم مهر امام باقر عليه السّلام است گفتم : اين نامه را كى به تو داد ؟ گفت : الان ، در نامه دستورهايى بود خواستم به آن نگاه كنم آن مرد از نظرم ناپديد شد ، سپس وقتى كه امام باقر عليه السّلام به مكه آمدند ، عرض كردم فدايت شوم مردى نامهء شما را در « روحا » به من داد كه مهرش خشك نشده بود ! ! فرمود : اى سدير ما خدمتكارانى از جن داريم چون خواهيم كارى به فوريت انجام پذيرد آنها را مىفرستيم .
نبايد از اين نكتهها استبعاد كنيم بلكه اينها طرح مسائلى هستند كه اگر روى آنها كاوش شود بسيارى از حقائق بر ما روشن خواهد شد .
ملائكه قبض روح مىكنند يا يك ملك ؟
در رابطه با آيهء
إِذْ يَتَوَفَّى الَّذِينَ كَفَرُوا الْمَلائِكَةُ
لازم است بدانيم كه در بعضى آيات قبض روح و ميراندن به خدا نسبت داده شده است مانند :
اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِها وَ الَّتِي لَمْ تَمُتْ فِي مَنامِها . . .
زمر / 42 ،
وَ اللَّهُ خَلَقَكُمْ ثُمَّ يَتَوَفَّاكُمْ . . .
نحل / 70 ، در بعضى از آيات اين نسبت به جمعى از ملائكه داده شده است مانند آيه مورد تفسير و آيهء :
حَتَّى إِذا جاءَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ تَوَفَّتْهُ رُسُلُنا
هامش
( 1 ) محلى است در چهل يا سى ميلى مدينه به طرف مكه .