دانستهاند از نظر شيعه قابل قبول نيست .
از روايات اهل بيت عليهم السّلام به دست مىآيد كه خمس در هفت چيز واجب است : غنائم جنگى ، ارباح مكاسب ، زمينى كه ذمّى از مسلمان خريده باشد ، معدن ، گنج ، مال مختلط به حرام و آنچه با غواصى به دست آيد . كه همه مصداق فائده هستند .
دوم : خمس كه يك پنجم است مصرف آن موارد ششگانه است ، سه مورد از آن با لام ملك آمده است : « للَّه ، للرسول ، لذى القربى » بقيه با « واو » به
لِذِي الْقُرْبى
عطف شدهاند ، اين حاكى از آن است كه آن سه محل در ذى القربى داخل مىباشند يعنى يتامى و مساكين و درماندگان بايد از سادات و قرابت رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله باشند چنان كه روايات اهل بيت عليهم السّلام روشن كرده است ،
لِذِي الْقُرْبى
چون مفرد است بايد يك فرد داشته باشد كه آن امام و جانشينى پيامبر و از خانوادهء او است ، سه سهم از آن در زمان غيبت مال امام است كه باذن فقيه جامع الشرائط مصرف مىشود و سه سهم ديگر به فقراء سادات مىرسد ، مطابق روايت كافى ما زاد از مصرف سادات توسط ولى امر و رهبر در مصارف عامه خرج مىشود . بقيهء سخن در كتب فقه ديده شود .
إِنْ كُنْتُمْ آمَنْتُمْ بِاللَّهِ وَ ما أَنْزَلْنا عَلى عَبْدِنا يَوْمَ الْفُرْقانِ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعانِ وَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
.
مراد از
ما أَنْزَلْنا
به نظر الميزان آيهء
قُلِ الْأَنْفالُ لِلَّهِ وَ الرَّسُولِ
و آيهء 69
فَكُلُوا مِمَّا غَنِمْتُمْ حَلالًا طَيِّباً
است ، نمىشود مراد از آن ملائكه نازل شده يا « نصرت خدا » باشد كه آنها بر همه نازل شد نه فقط بر آن حضرت ، و نيز مناسبت ندارد كه بگوئيم : اگر بر ملائكهء نازل شده ايمان داريد . خمس غنائم را بدهيد منظور از
يَوْمَ الْفُرْقانِ
روز بدر است كه خدا در آن روز با پيروزى اهل توحيد ميان اهل ايمان و كفر فرق گذاشت و جدايى افكند ، چنان كه جملهء
يَوْمَ الْتَقَى