هر وقت امتى درون شود امت همكار خود را لعنت كند ، تا چون همگى در آنجا مجتمع شوند ، پيروانشان دربارهء پيشوايانشان گويند : پروردگارا اينها ما را گمراه كردند ، عذاب ايشان را از آتش دو چندان بده ، خدا گويد : همه را دو چندان است و ليكن نمىدانيد .
39 - پيشوايانشان به پيروانشان گويند : شما را بر ما برترى نبود ، به سزاى اعمالى كه مىكرديد عذاب دو چندان را تحمل كنيد .
40 - كسانى كه آيات ما را تكذيب كرده و از آنها گردن كشيدهاند ، درهاى آسمان براى آنها باز نمىشود و به بهشت درون نمىشوند تا طناب كشتى به سوراخ سوزان در شود بدكاران را چنين سزا مىدهيم .
41 - آنها را از جهنم بسترى هست و از بالايشان پردههايى ( از آتش ) مىباشد و ستمگران را چنين سزا مىدهيم .
42 - كسانى كه ايمان آورده و اعمال شايسته انجام دادهاند هيچكس را جز كمتر از توانش تكليف نمىكنيم آنها اهل بهشتند ، فقط آنها در بهشت جاودانانند .
كلمهها
افتراء : فرى : قطع و شكافتن . فريه : دروغ . افتراء : دروغ ساختن .
نصيبهم : نصب ( بر وزن عقل ) رنج دادن و رنج ديدن و برپاداشتن . نصيب :
بهره معين و ثابت .
يتوفونهم : توفّى : اخذ تمام . « يتوفونهم » مىگيرند آنها را ( مىميرانند آنها را ) .
اين : ( بر وزن خيمه ) : كجا . اسمى است كه با آن از مكان شىء سؤال مىشود .
خلت : خلاء و خلو : خالى شدن . « خلت » : گذشت . در گذشت زمان و مكان به كار رود .