تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 361

مساهمون:

ص٣٦١
4 - چه بسا قريه‌اى كه آن را هلاك كرديم ، عذاب ما وقت شب يا وسط روز كه در خواب بودند به آن قريه آمد . 5 - آن گاه كه عذاب ما آمد فريادشان جز آن نبود كه گفتند : حقا كه ما ظالمان بوديم . 6 - حتما و به طور يقين سؤال خواهيم كرد از كسانى كه به سوى آنها پيامبران فرستاده شده‌اند و حتما سؤال خواهيم كرد از پيامبرانى . 7 - ( قضايا را ) با علمى كه داريم بر آنها حكايت خواهيم كرد و ما از آنها غائب و كنار هستيم . 8 - وزن عمل در آن روز حق بودن است ، هر كه اعمالش سنگين ( حق ) باشد آنها رستگارانند . 9 - و هر كه اعمالش سبك باشد ، آنها كسانى هستند كه خود را در اثر ظلمى كه به آيات ما مىكردند به ضرر انداخته‌اند .

كلمه‌ها

المص
: در نكته‌ها دربارهء آن و سائر حروف مقطعه سخن خواهيم گفت . حرج : ( بر وزن شرف ) تنگى . اصل آن به معنى جمع شدن شىء است و از آن تنگى ، به نظر آمده لذا به گناه و تنگى حرج گفته‌اند . ذكرى : تذكر و يادآورى . اولياء : سرپرستان . مفرد آن ولى است . تذكرون : اصل آن « تتذكرون » است . بأسنا : بأس : سختى . مراد از آن در اينجا عذاب است . بياتا : بيات و تبييت : قصد كردن دشمن در شب . مراد از آن آمدن عذاب در شب است مثل :
إِنْ أَتاكُمْ عَذابُهُ بَياتاً أَوْ نَهاراً
يونس / 50 . كم : ( بر وزن جم ) اسمى است كه بر كثرت دلالت دارد ( اى بسا ) . قائلون : قيل ( به فتح قاف ) و قيلوله : خوابيدن در وسط روز . قائله به معنى وسط روز است . « قائلون » : خواب رفتگان و استراحت -