163 - 166 در مدينه نازل شده آن قولى است بدون دليل ، سياق آيات شاهد صدق نزول همهء آن در مكه مىباشد .
5 - صدوق عليه الرحمة در ثواب الاعمال از ابى بصير از حضرت صادق عليه السّلام نقل كرده :
« قال من قرء سورة الاعراف فى كلّ شهر كان يوم القيامه من الذين لا خوف عليهم و لا هم يحزنون فان قرأها فى كل جمعه كان ممن لا يحاسب يوم القيامة اما ان فيها محكما فلا تدعوا قراءتها فانها تشهد يوم القيامة لكل من قرأها » « 1 »
طبرسى رحمه اللَّه آن را از عياشى نقل كرده است .
6 - در اينكه همهء سوره به يكباره نازل شده و يا به تدريج ، دليلى در دست نيست احتمال قوى آن است كه به يك بار نازل شده باشد و اللَّه العالم .
7 - در علت نزول سوره چيزى نقل نشده است به نظر مىآيد : علت نزول آن نياز فطرى انسانها بوده است ، رحمت و حكمت بىمنتهاى خدا ايجاب كرده تا حقائقى بزرگتر و وسيعتر از كهكشانهاى عالم در قالب الفاظ ريخته شده و بر - عقول و اذهان بيدار عرضه شود و گرنه فهم بشر كوتاهتر از آن است كه بيان چنين حقائقى را از رسول گرامى بخواهد و در جواب ، چنين سورهاى نازل شود .
8 - عظمت و وسعت مطالب سوره مباركه ، ما فوق تصور و در حد « يدرك و لا يوصف » است ، از قبيل توزين اعمال ، مسئوليت متقابل پيامبران و مردم در مقابل خدا ، تسلط شيطان بر انسان از به دو خلقت ، اعراف و اهل آن ، دعوت مردان
هامش
( 1 ) هر كس سوره اعراف را در هر ماه بخواند در روز قيامت از كسانى خواهد بود كه بر آنها خوفى نيست و غمگين نمىشوند و چنانچه در هر جمعه قرائت كند از كسانى خواهد بود كه در روز قيامت در مقام حساب حاضر نمىشود آگاه باشيد در آن سوره آيات محكمى وجود دارد پس قرائت آن را ترك نكنيد زيرا آن در روز قيامت به نفع قرائت كنندهء آن شهادت مىدهد .