هَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا أَنْ تَأْتِيَهُمُ الْمَلائِكَةُ أَوْ يَأْتِيَ أَمْرُ رَبِّكَ . . .
نحل / 33 ظهور هر دو آيه نظير آيهء سابق در هلاكت عمومى است . الميزان اختيار مىكند كه مراد از آمدن رب آمدن قيامت و لقاء اللَّه كه غيب بر مشهود مبدل مىشود ، به - هر حال در آمدن رب ، ملائكه شركت و دخالت ندارند زيرا با « او » حرف ترديد ذكر شده است .
اما آمدن بعضى از آيات رب كه وعدهء حتمى است توأم با دو چيز است يكى اينكه ايمان آوردن در آن حال بىفائده است دوم آنكه كسى كه ايمان آورده ولى كار نيكى انجام نداده و غرق در گناهان بوده براى او نيز نجاتى نيست . ظاهرا مراد از آن آمدن مرگ است خواه به صورت وقوع حادثهاى باشد مثل :
حَتَّى إِذا أَدْرَكَهُ الْغَرَقُ قالَ آمَنْتُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا الَّذِي آمَنَتْ بِهِ بَنُوا إِسْرائِيلَ . . .
آلْآنَ وَ قَدْ عَصَيْتَ قَبْلُ . . .
يونس / 90 و مثل :
فَلَمَّا رَأَوْا بَأْسَنا قالُوا آمَنَّا بِاللَّهِ وَحْدَهُ وَ كَفَرْنا بِما كُنَّا بِهِ مُشْرِكِينَ فَلَمْ يَكُ يَنْفَعُهُمْ إِيمانُهُمْ لَمَّا رَأَوْا بَأْسَنا سُنَّتَ اللَّهِ الَّتِي قَدْ خَلَتْ فِي عِبادِهِ . . .
غافر / 84 - 85 و خواه به صورت آمدن مرگ به طور طبيعى باشد نظير :
وَ لَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئاتِ حَتَّى إِذا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قالَ إِنِّي تُبْتُ الْآنَ . . .
نساء / 18 .
جملهء
قُلِ انْتَظِرُوا إِنَّا مُنْتَظِرُونَ
حاكى از قطعيت آمدن بعضى از آيات است ، در روايات شيعه و اهل سنت
بَعْضُ آياتِ رَبِّكَ
تفسير شده است به طلوع آفتاب از مغرب ، خروج دابة در آيهء 82 سورهء نمل و مسئله « دخان » در سورهء دخان .
ناگفته نماند : طلوع خورشيد از مغرب كه از علائم آخر الزمان است ظاهرا از باب تطبيق است اما جريان خروج دابه و دخان اگر راجع به زمان رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله باشد مىشود مصداق آمدن
بَعْضُ آياتِ رَبِّكَ
باشد و اللَّه العالم .