جهنم است و در آن جاودانيد مگر وقتى كه خدا خواهد كه پروردگار تو حكمتكار و دانا است .
129 - بدينسان بعضى از ستمگران را به سزاى عملى كه مىكردهاند به بعض ديگر مسلط مىكنيم .
130 - اى گروه جن و آدميان آيا پيغمبرانى از خودتان سوى شما نيامدند كه آيات ما را براى شما حكايت مىكردند و از ديدار چنين روزتان انذار مىكردند ؟ گويند عليه خويش گواهى داديم و زندگى دنيا اغفالشان كرد ، و عليه خود گواهى دادند كه كافر بودهاند .
131 - اين براى آنست كه پروردگار تو قريهها را به سبب ظلمشان هلاك نمىكند در حالى كه اهلشان بىخبر است .
132 - براى همه ( جن و انس ) از آن عملها كه كردهاند مرتبهها است ، پروردگارت از آنچه مىكنند بىخبر نيست .
133 - پروردگار تو بىنياز و داراى رحمت است ، اگر بخواهد شما را مىبرد و از پس شما هر كه را بخواهد جانشين مىكند ، چنان كه شما را از فرزندان گروهى ديگر آفريد .
134 - آنچه وعده مىشود حتما آمدنى است و شما عاجز كنندهء خدا نيستيد .
135 - بگو : اى قوم شما به توانايى خود عمل كنيد كه من نيز عمل مىكنم ، به زودى خواهيد دانست كه عاقبت اين سراى از آن كيست ، مطلب آنست كه ستمگران رستگار نمىشوند .
كلمهها
يحشرهم : حشر : جمع كردن « يحشرهم » جمع مىكند آنها را ( روز قيامت ) .
معشر : جماعت عشر در لغت به معنى معاشرت و مصاحبت است ظاهرا به جماعت و گروه از آن معشر گفتهاند كه با هم مصاحبت دارند .