رسول را ديدهاند كه از پائين به بالا مىشويد ( سنن ابى داود و غيره ) « 1 » .
اهل سنت بيشتر اهميت مىدهند كه « الى » در آيه به معنى « مع » باشد يعنى دستها را با مرفقها بشوئيد وانگهى اهل سنت نگفتهاند اگر از بالا به پائين شسته شود وضو باطل است ، طبرسى در مجمع البيان فرموده امت اسلامى اتفاق دارند كه وضو از بالا به پائين صحيح است ، پس عمل اهل سنت استحبابى است .
فقهاء شيعه به استناد روايات فتوى دادهاند كه شستن از پائين به بالا مبطل است مگر ابن ادريس كه آن را مكروه دانسته و نيز سيد مرتضى در بعضى از فتواهايش گفته : شستن از بالا به پائين مستحبّ است .
وَ امْسَحُوا بِرُؤُسِكُمْ وَ أَرْجُلَكُمْ إِلَى الْكَعْبَيْنِ
لفظ « ارجلكم » در قرائت منقول از عاصم بفتح لام و عطف است به محل « برءوسكم » يعنى به سرها و پاهايتان مسح كنيد . در نقل مجمع البيان و كشاف ديگران با كسر لام خواندهاند كه عطف است بر « بروسكم » و اينكه بعضى آن را عطف بر « وجوهكم » كرده و شستن پاها را واجب دانستهاند در كمال بىاطلاعى است زيرا بعد از آمدن فعل
وَ امْسَحُوا
ديگر بر مفعول « فاغسلوا » عطف نمىشود . مراد از « كعبين » در نزد اماميه دو قوزك پشت پاها است علّت تثنيه آمدن آن است كه اگر « كعاب » گفته مىشد به نظر مىآيد كه در هر پا دو قوزك هست . رجوع شود به قاموس قرآن ( كعب ) .
وَ إِنْ كُنْتُمْ جُنُباً فَاطَّهَّرُوا
.
يعنى در صورت جنابت وضو كافى نيست بايد غسل كنيد .
وَ إِنْ كُنْتُمْ مَرْضى أَوْ عَلى سَفَرٍ أَوْ جاءَ أَحَدٌ مِنْكُمْ مِنَ الْغائِطِ أَوْ لامَسْتُمُ
هامش
( 1 ) به نظرم روايات از مجعولات دوران اموى و عباسىها است كه مىخواستند در مقابل فقه اهل بيت فقه مستقلى داشته باشند .