92 - اين كتابى است پر بركت كه ما نازل كردهايم ، كتابهاى پيش از آن را تصديق مىكند تا اهل مكه و هر كه را در اطراف آن هست انذار كنى كسانى كه به آخرت ايمان دارند به قرآن ايمان مىآورند و بر نماز خويش مواظبت مىكنند .
93 - كيست ظالمتر از آنكه بر خدا دروغ سازد يا گويد : به من وحى شده با آنكه چيزى به او وحى نشده ، يا گويد : به زودى مانند آنچه خدا نازل كرده نازل مىكنم اى كاش مىديدى آن گاه كه ستمكاران در گردابهاى مرگند ، ملائكه دستهاى خويش را گشوده كه از حيات قطع علاقه كنيد ، امروز با عذاب ذلت مجازات مىشويد كه بر خدا ناحق مىگفتيد و از آيات خدا گردنكشى مىكرديد .
94 - شما تك تك پيش ما آمديد چنان كه نخستين بار خلقتان كرديم و آنچه به شما عطا كرده بوديم پشت سر گذاشتيد ، واسطههايتان را كه گمان كرديد در ميان شما شريك خدا هستند با شما نمىبينم روابط شما قطع گرديد و آنچه مىپنداشتيد از شما ناپديد شده است .
كلمهها
قدروا : قدر ( بر وزن عقل ) : اندازهگيرى و اندازهء
ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ
يعنى : خدا را نشناختند آن چنان كه بايد شناخت . راغب گويد :
قدر بيان كميت شىء است در معناى غير محسوس نيز به كار رود .
قراطيس : قرطاس : صفحه و جزوه و چيزى كه در آن مىنويسند . جمع :
قراطيس .
تبدونها : به دو : آشكار شدن . ابداء : آشكار كردن « تبدونها » آشكار مىكنيد آن را .
ذرهم : و ذر : ترك كردن از روى بىاعتنايى « ذرهم » ترك كن آنها را .
خوضهم : خوض : داخل شدن در آب . داخل شدن در امور . مراد از آن در اينجا عمل باطل است ( مصدر به معناى مفعول ) .