از
ما فِي نَفْسِي
-
ما فِي نَفْسِكَ
كارهاى باطنى و پوشيده است و شايد اشاره باشد به اينكه : نه تنها چنين چيزى نگفتهام بلكه به خاطرم نيز خطور نكرده است .
117 -
ما قُلْتُ لَهُمْ إِلَّا ما أَمَرْتَنِي بِهِ أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّي وَ رَبَّكُمْ
اين همان مأموريت عيسى بود و تبليغ مىكرد .
وَ كُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيداً ما دُمْتُ فِيهِمْ
.
وظيفهء دوم عيسى است كه تا در ميان امت است بر اعمال آنها ناظر باشد و رهبريشان كند .
فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِي كُنْتَ أَنْتَ الرَّقِيبَ عَلَيْهِمْ وَ أَنْتَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ
.
درباره وفات يا زنده ماندن عيسى رجوع شود به آيهء
بَلْ رَفَعَهُ اللَّهُ إِلَيْهِ
نساء / 158 و آيه پنجاه پنج از سورهء آل عمران و قاموس قرآن ( عيسى ) جملهء « توفيتنى » در وفات عيسى صريح است ، آنها كه به زنده ماندن عيسى عقيده دارند مىگويند :
وفاتش بعد از آمدن از آسمان و نماز خواندن پشت سر امام زمان عليه السّلام خواهد بود جملهء
وَ أَنْتَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ
دليل رقيب بودن است كه آرى خدا در هر امرى حاضر و ناظر است .
118 -
إِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبادُكَ وَ إِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
يعنى اگر عذابشان كنى بندگان تو هستند ، مولى مىتواند بندهء عاصى را عقوبت كند و اگر عفو كنى كسى حق تعرض ندارد زيرا توانايى و كار را از روى حكمت مىكنى ، على هذا « عزيز حكيم » راجع به غفران نيست كه بگوئيم مناسب بود « غفور رحيم » آيد بلكه راجع به حكومت و سلطان خداوند است .
119 -
قالَ اللَّهُ هذا يَوْمُ يَنْفَعُ الصَّادِقِينَ صِدْقُهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها أَبَداً رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ