67 -
وَ إِذاً لَآتَيْناهُمْ مِنْ لَدُنَّا أَجْراً عَظِيماً
.
نتيجهء آن عمل و آن تثبيت رسيدن بپاداش خدايى است لفظ « من لدنا » به نظرم اشاره به اهميت اجر است .
68 -
وَ لَهَدَيْناهُمْ صِراطاً مُسْتَقِيماً
.
ظاهرا مراد از اين صراط همان است كه در آيهء بعدى آمده است و آن هدايتى بخصوص و همرديف بودن با پيامبر است .
ظاهرا مراد از اين صراط همان است كه در آيهء بعدى آمده است و آن هدايتى بخصوص و همرديف بودن با پيامبر است .
69 -
وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقِينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفِيقاً
.
هر كه به طاعت خدا و رسول ادامه دهد و در آن پيوسته باشد در رديف اين گروهها است . لفظ صديق در قرآن به پيامبران اطلاق شده مثل :
وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ إِبْراهِيمَ إِنَّهُ كانَ صِدِّيقاً
مريم / 41 نظير اين سخن دربارهء يوسف و ادريس نيز آمده است ( مريم / 56 ، يوسف / 46 ) در خصوص مريم آمده :
وَ أُمُّهُ صِدِّيقَةٌ كانا يَأْكُلانِ الطَّعامَ
مائده / 57 و نيز در قرآن مىخوانيم :
وَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ أُولئِكَ هُمُ الصِّدِّيقُونَ وَ الشُّهَداءُ عِنْدَ رَبِّهِمْ
حديد / 19 بنا بر اين صديقون طبقهء خاصى غير از انبياء نيستند مثلا پيامبر داراى وصف نبوت و صديق و شهيد هر سه است از امام باقر عليه السّلام نقل شده : نبى از ماست ، صديق از ماست ، شهداء و صالحين از ماست . « 1 » آيهء اخير نشان ميدهد هر كه در ايمان به خدا بمرحلهاى رسيد كه صدق در همه زندگىاش حكومت كرد هم صديق است و هم گواه اعمال در روز قيامت ولى ظاهرا مصداق
مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ
كسانى هستند كه به اين مرحله از صدق
هامش
( 1 )
الميزان عن الكافى عن الباقر ( ع ) . . . فمنا النبى و منا الصديق و منا الشهداء و الصالحون
اين حديث روشن مىكند كه اين اوصاف قابل جمع مىباشند .