منكوب و ملعون گرديدند ولى آنان كه در مسير انقلاب توحيدى واقع شده و كارهاى مثبت انجام دادهاند به آنها وعدههاى نيكو داده شده است .
51 -
أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيباً مِنَ الْكِتابِ يُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ وَ الطَّاغُوتِ وَ يَقُولُونَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا هؤُلاءِ أَهْدى مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا سَبِيلًا
.
در مجمع البيان نقل كرده : بعد از جنگ احد ، يكى از سرشناسان يهود بنام كعب بن اشرف با هفتاد نفر به مكه رفت و با ابو سفيان ملاقات كرد و عهد بستند كه متحدا بر عليه اسلام قيام كرده و بجنگ رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله برخيزند ، ابو سفيان بكعب گفت : آيا ما بر حقيم يا محمّد ؟ كعب گفت : دين شما از دين محمّد صحيحتر و نجات دهندهتر است . آيهء شريفه از آن تبانى و گفتگو حكايت دارد .
يُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ وَ الطَّاغُوتِ
مفيد آن است كه يهود هم به طاغوت مثل ابو سفيان و هم به مكتب او اظهار ارادت كردهاند ، آنان كه از روى حسد و غرض خار راه بشريت هستند از اين كارها زياد مىكنند مكتب باطل را تزويج و حق را لجن مال مىنمايند . به اين گفته سه جواب داده شده اول :
52 -
أُولئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ وَ مَنْ يَلْعَنِ اللَّهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ نَصِيراً
.
چون اين كار ، دانسته و از روى عمد است لذا آنها مطرود و از رحمت و توفيق خدا بىبهره مىباشند ، نتيجهء لعنت آن است كه ديگر راهى و كمكى براى هدايت ندارند ، چون هدايت مال كسى است كه نمىداند و در فكر عناد نيست ولى آنكه مىداند و نمىخواهد تسليم شود قابل هدايت نيست
سَواءٌ عَلَيْهِمْ أَ أَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لا يُؤْمِنُونَ
جواب دوم :
53 -
أَمْ لَهُمْ نَصِيبٌ مِنَ الْمُلْكِ فَإِذاً لا يُؤْتُونَ النَّاسَ نَقِيراً
.
ملك و حكومت جهان در دست آنهاست كه قضاوتشان مورد عمل و خواسته شان در تعيين نبوت و غيره مؤثر باشد و گرنه هيچ چيز به مردم نمىدادند ، يهود نبوت و مقام را براى خود مىخواستند چنان كه حكمرانان ستمگر نيز چنانند .