نكرده بودند چنان كه خواهد آمد :
إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْا مِنْكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعانِ إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطانُ بِبَعْضِ ما كَسَبُوا وَ لَقَدْ عَفَا اللَّهُ عَنْهُمْ
آل عمران / 155 .
در اين آيات توصيه شده كه از ربا خوارى دست بردارند ، از عذاب خدا بترسند ، خدا و رسول را اطاعت كنند ، در حال وسعت و تنگدستى ( يا اندوه شادى ) انفاق را از ياد نبرند ، خشم خود را فرو نشانند ، گذشت داشته باشند ، چون مرتكب گناهى شدند خدا را ياد كرده ، از گناه استغفار نمايند و از گذشتگان عبرت گيرند . اين گونه اعمال است كه انسان را ترقى داده و لايق الطاف خداوندى در دنيا و آخرت مىكند .
130 -
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَأْكُلُوا الرِّبَوا أَضْعافاً مُضاعَفَةً وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ
راجع به ربا در اواخر سورهء بقره صحبت شد ، اضعافا : چندين برابر .
مضاعفه به معنى زياد شده است ، اين وصف دائمى ربا است كه مرتبا اضافه شده و چندين برابر بالا ميرود تا سرمايهء ديگران را مستهلك كرده و به خود جذب كند .
مفهوم آيه آن نيست كه اگر كمى بخوريد مانعى ندارد ، مراد از « اكل » ربا گرفتن است ذيل آيه مىفهماند كه ترس از خدا و ترك ربا خوارى سبب رستگارى است .
131 -
وَ اتَّقُوا النَّارَ الَّتِي أُعِدَّتْ لِلْكافِرِينَ
اين آيه در عين تهديد از ربا خوارى ، حاكى از كفر ربا خوار است رجوع شود به ( بقره / 275 ) .
132 -
وَ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ
اطاعت از خدا و رسول يك حكم كلّى است ، ترك رباخوارى يكى از مفردات آن است .
133 -
وَ سارِعُوا إِلى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ