122 - آن گاه كه دو گروه از شما خواستند از تصميم خود برگردند حال آنكه خدا يارشان بود ، مؤمنان تنها به خدا توكل كنند .
123 - خدا شما را در « بدر » يارى كرد با آنكه ضعيف بوديد پس از خدا به ترسيد تا شكر گزار باشيد .
124 - آن گاه كه به مؤمنان مىگفتى آيا شما را كافى نيست كه پروردگارتان با سه هزار فرشته به زمين فرود آمده ياريتان كند .
125 - آرى ، اگر استقامت كنيد و تقوى نمائيد و دشمن با اين هيجان كه دارد به طرف شما آيد ، پروردگارتان شما را با پنجهزار فرشتهء نشاندار مدد مىكند .
126 - خدا آن مدد را فقط بشارت قرار داده تا قلوبتان با آن مطمئن شود ( و گرنه ) يارى جز او نزد خداى توانا و حكيم نيست .
127 - ( نصرتتان داد ) تا ناحيهاى و قسمتى از كفار را قطع كند يا آنها را خوار گرداند تا نوميد باز گردند .
128 - تو را چيزى از اين كار نيست ، يا بر آنها بر گردد و يا عذابشان نمايد كه ستمكارانند .
129 - هر چه در آسمانها و زمين هست از آن خداست هر كه را بخواهد مىآمرزد و هر كه را بخواهد عذاب مىكند خدا آمرزندهء مهربان است .
كلمهها
غدوت : غدو به معنى خارج شدن در بامداد است « غدوت » يعنى در بامداد خارج شدى .
تبوى : تبوئه ، اتخاذ مكان و آماده كردن جا براى ديگرى است ، به مفعول دوم بالام و بى لام متعدى مىشود .
مقاعد : جمع مقعد به معنى محل قعود و محل نشستن است . در المنار گويد : آن در اصل به معنى مكان قعود است سپس به معنى مكان ( از باب توسع ) به كار رفته ، مراد از آن در آيه مواضع است .
همت : يعنى قصد كرد . « الهم : القصد و العزم » .