كلمهها
ملاء : ( بكسر - م ) مقدارى را گويند كه ظرفى را پر كند و بفتح ميم بمعنى پر كردن است خواه با آب باشد يا با غير آن .
افتدى : فديه ، فدى و فداء : عوض ( عوضى كه شخص از جانب خود يا ديگران مىدهد ) افتداء : عوض دادن .
تنالوا : نيل بمعنى وصول و رسيدن است « نال مطلوبه » يعنى به مرادش رسيد .
بر : ( بكسر - با ) نيكى و خوبى ، و بفتح اول بمعنى خشكى و احسان كننده ، معناى اول همان خشكى است .
تنفقوا : نفق در اصل بمعنى خروج است ، انفاق : خرج كردن و خارج كردن مال از دست .
طعام : خوردنى ( مطعوم ) ، آن به معناى مصدر ( طعام خوردن ) نيامده است .
اسرائيل : نام يا لقب يعقوب عليه السّلام است ( بقرهء / 40 ) .
ملة : دين طريقه . ( بقره / 120 ) .
حنيفا : حنيف : مايل به حق ، جنيف : مايل بباطل . مراد از آن در اينجا موحد است .
حل : ( بكسر اول ) حلال . اصل كلمه بفتح اول بمعنى باز كردن است .
شرحها
اين آيات ، تعقيب آيات قبلى بوده و ارتباط كامل با آنها دارند ، در اين آيات اولا مردم به دو دسته تقسيم شدهاند كه هر دو مبغوض درگاه خدا هستند يكى آنكه در كفر زياده روى كرده و توبهء بىجا مىكنند ، ديگرى آنكه در حال كفر از دنيا مىروند . ثانيا نشان داده شده كدام قسم از انفاق مهم و مؤثر است و مىتواند درد