بتهايى است كه مورد پرستش واقع شده بودند بدليل
إِنَّكُمْ وَ ما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ حَصَبُ جَهَنَّمَ
انبياء / 98 شما و آنچه جز خدا مىپرستيد هيزم جهنم هستيد طبرسى اين معنى را محتمل دانسته است ، اين تعبير در آيهء
قُوا أَنْفُسَكُمْ وَ أَهْلِيكُمْ ناراً وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجارَةُ
تحريم / 6 نيز آمده است بنا بر آنكه مراد بتها است بايد الف و لام « الحجارة » براى عهد باشد . به نظر بعضى مراد از حجارة دلهاى سخت است كه آيات خدا در آنها تأثيرى ندارد . ولى اين معنى ، خلاف ظاهر است و اگر مراد بتها باشد قهرا براى آن است كه پرستندگان به چشم خود ببينند و بدانند كه كارى از بتها ساخته نبوده و نيست .
25 -
وَ بَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أَنَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ كُلَّما رُزِقُوا مِنْها مِنْ ثَمَرَةٍ رِزْقاً قالُوا هذَا الَّذِي رُزِقْنا مِنْ قَبْلُ وَ أُتُوا بِهِ مُتَشابِهاً وَ لَهُمْ فِيها أَزْواجٌ مُطَهَّرَةٌ وَ هُمْ فِيها خالِدُونَ
.
ذيل آيهء قبلى انذار بود براى كافران ، بدين مناسبت اين آيه حالات اهل ايمان و تسليم شوندگان را بيان مىكند ، كلمه
جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ
در بسيارى از آيات در وصف بهشت ذكر شده است ، با مراجعه بآيهء زير خواهيم ديد كه اين نهرها تنها آب خالى نيستند بلكه در آنها : آبهاى هميشه تازه ، شيرها كه غير متغير هستند ، شرابهاى يكپارچه لذت ، و عسلهاى صاف جارى است .
به عبارت ديگر نهر شير و شراب و عسلند چنان كه فرموده :
مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ فِيها أَنْهارٌ مِنْ ماءٍ غَيْرِ آسِنٍ وَ أَنْهارٌ مِنْ لَبَنٍ لَمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهُ وَ أَنْهارٌ مِنْ خَمْرٍ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ وَ أَنْهارٌ مِنْ عَسَلٍ مُصَفًّى . . .
سورهء محمّد / 15 ، از اينجا خواهيم دانست كه چرا قرآن مجيد به « الانهار » اين اندازه تكيه كرده است و در اين شگفتى نيست خدايى كه اين همه آبهاى بيكران را آفريده قدرت خلقت آن همه نهرها را نيز دارد .