261 - حكايت آنها كه اموال خويش را در راه خدا خرج مىكنند ، همانند دانهايست كه هفت سنبل رويانيده و در هر سنبل صد دانه هست ، خدا براى كسى كه بخواهد چند برابر مىكند ، خدا وسعت بخش و دانا است .
262 - آنان كه اموال خويش را در راه خدا انفاق مىكند سپس انفاق خود را با منت و اذيتى دنبال نمىكنند ، پاداش آنها پيش پروردگارشان است ، ( در اين پاداش ) نه بيمى دارند و نه غمگين مىشوند .
263 - گفتار خوب در برابر محتاج و عفو ( در مقابل خشونت او ) بهتر است از صدقهاى كه اذيت به دنبال دارد خدا بىنياز و بردبار است .
264 - اى كسانى كه ايمان آوردهايد صدقات خويش را با منت و اذيت باطل نكنيد همچون كسى كه مال خويش را براى ريا ( تظاهر ) خرج مىكند و به خدا و معاد ايمان نمىآورد ، حكايت او مانند سنگ صافى است كه بر آن خاكى هست باران تندى به آن رسيده و آن را صاف و سخت رها كرده آنها از آنچه كردهاند چيزى نمىبرند ، خدا گروه كافران را هدايت نمىكند .
265 - و حكايت آنان كه اموال خويش را براى طلب رضاى خدا و با استوارى نفس ، انفاق مىكنند مانند باغى است در نقطهء بلندى كه باران تندى به آن برسد و ميوهاش را دو چندان بدهد و اگر باران تندى به آن نرسد باران خفيفى ( در ثمر دادن آن ) كافى است ، خدا به آنچه مىكنيد بيناست .
266 - آيا يكى از شما خوش دارد كه باغى از نخلها و تاكها داشته باشد و از زير درختان آن نهرها جارى شوند و در آن باغ از هر ميوه موجود باشد ، در حالى كه او پير شده و فرزندان ضعيف و ناتوان دارد . ( ناگاه ) گردبادى آتشدار به آن باغ برسد و بسوزد ؟ اين چنين خدا آيات خويش را براى شما بيان مىكند تا بينديشيد .
كلمهها
سبيل اللَّه : منظور از سبيل اللَّه هر كار مفيدى است كه رضاى خدا و نفع مردم در آن باشد .