طاغوت : اين كلمه در اصل مصدر است به معنى طغيان كردن . ولى به معنى فاعل به كار مىرود مراد از آن هر طغيانگر و متجاوز است مثل خدايان دروغين ، حكمرانان متجاوز و غيره .
استمسك : چنگ زده . با دست گرفته . اصل آن « مسك » به معنى گرفتن و نگاه داشتن است .
العروة الوثقى : عروه به معنى دستگيره . وثقى مؤنث اوثق به معنى محكمتر مىباشد .
انفصام : از مادهء « فصم » به معنى قطع شدن است .
ولى : سرپرست . دوست و غيره ( بقره / 107 ) اصل كلمه به معنى نزديكى است .
شرحها
در اين آيات شريفه اولا توحيد خالص و سلطه و احاطه مطلق و موقعيت خدا در جهان بررسى شده ثانيا روشن گرديده كه راه هدايت و ضلالت آشكار و واضح مىباشند و اجبارى در دين نيست . ثالثا : وظيفه مردم آنست كه به خداى حى و قيوم رو آورند تا از مطلق تاريكيها رهايى يافته و به دنياى روشنى قدم نهند و اگر در مقابل خدا به طاغوتها و بتها و رهبران ستمكار و دورغين روى آورند در تاريكيها فرو رفته از سعادت واقعى محروم خواهند ماند .
آيهء اول معروف به « آية الكرسى » است . تدبر در معانى آن چگونگى ملكوت و حكومت و تدبير خدا را در جهان به بهترين وجهى روشن مىكند از اين رو در اخبار به اين آيه اهميت خاصى داده شده است .
ابى بن كعب گويد : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله از من پرسيد كدام آيه در كتاب