شرحها
در اين آيات كه راجع به طلاق وعدهء وفات و شير دادن به اطفال است ، لفظ « معروف » از آيهء 228 تا 241 دوازده بار تكرار شده و مىرساند كه در اين گونه پيشآمدها بايد كاملا مواظب بوده و از حدود شرعى تجاوز ننمود و با همان راه معروف كه مورد تصديق شرع و عرف است پيش رفت . مجموع احكامى كه در آيات فوق ذكر شده عبارتند از : مدت عدهء زنان مطلقه ، رجوع در ايام عده ، وظيفهء متقابل زن و مرد ، حرمت ازدواج بعد از طلاق سوم .
ضمنا چون در « ايلاء » موضوع طلاق پيش آمده ظاهرا بدان سبب احكام طلاق مورد ذكر واقع گرديده و نيز لازم بوده كه اين گونه احكام توضيح داده شود اينك آيات :
228 -
وَ الْمُطَلَّقاتُ يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ ثَلاثَةَ قُرُوءٍ
.
در روايات اهل بيت عليهم السّلام و به عقيده شافعىها و مالكىها مراد از « قروء » طهرهاست ( حالت پاك بودن از حيض ) ولى به نظر حنبلىها و حنفيها مراد حيض است .
در كافى از زراره و محمّد بن مسلم از حضرت باقر - صلوات اللَّه عليه - نقل شده قرء فاصلهء ميان دو حيض است و نيز از آن حضرت نقل شده : « قال : الاقراء هى اطهار » « 1 » .
در مجمع البيان و تفسير عياشى از زراره نقل شده : شنيدم ربيعة الرأى مىگفت در رأى من مراد از اقراء در قرآن طهرها است .
محضر حضرت باقر عليه السّلام وارد شده قول ربيعه را نقل كردم ، فرمود : دروغ
هامش
( 1 ) -
كافى ج 6 / 89 باب معنى الاقراء عن ابى جعفر - عليه السّلام - قال : القرء هو ما بين الحيضتين .