212 -
زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا الْحَياةُ الدُّنْيا وَ يَسْخَرُونَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا
.
به نظر مىآيد كه اين آيه علت عدم اتحاد و علت تبديل نعمت را روشن مىكند و آن فريفته شدن به لذات زودگذر دنيا است على هذا مراد از كفر ، كفران نعمت است نه انكار خدا و دين ، و علت مسخره آنست كه بيچارگان را ناتوان مىبينند
وَ الَّذِينَ اتَّقَوْا فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ
ناسپاسها در اين دنيا بر فقراء برترى دارند در عوض فقراء پرهيزكار روز قيامت بر آنها برترى خواهند داشت از لفظ « فوقهم » فهميده مىشود كه آن ناسپاسها نيز بالاخره اهل رحمت خواهند بود و گرنه مىفرمود اهل تقوى در بهشت و ناسپاسان در آتش خواهند بود و اين مىرساند كه فقراء متقى ، مقامشان بالاتر از اغنياء است .
وَ اللَّهُ يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ
رزق بىحساب در اثر تقواى آنهاست بىحساب بودن رزق آخرت ، بىپايان و وافر بودن آنست ، و بىحساب بودن در دنيا نسبت به تلاش و عمل انسان است كه كم كار كند بسيار عايد برد اين سخن در قاموس قرآن ( حسب ) مشروحا گفته شده است .
نكتهها
وحدت اسلامى :
لفظ
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا »
چنان كه گفته شد نشان مىدهد كه طرف خطاب اهل اسلام هستند و گرنه
« يا أَيُّهَا النَّاسُ »
گفته مىشد پس اين آيات مسلمانان را به يك وحدت اسلامى ، وحدت توحيد دعوت مىكند كه همه مطيع محض خدا باشند و به وحدت و يگانگى فكر كنند صدى هشتاد بدبختى مسلمانان در اثر تفرقه و اختلاف و تشتت آراء است اختلاف همچون موريانه جامعه را از درون مىخورد و ناتوان مىسازد . هزار و دويست مسلمان متحد به فرماندهى رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله به خيبر حمله برده ، ده هزار